یادم تورا فراموش

از سر بیکاری داشتم توو وبلاگ قبلیم گشت میزدم و مرورش میکردم که رسیدم به یک پست با یه مضمون کوتاه :

ای مرد .... ای فریبِ مجسم

هر چند فکر کردم یادم نیومد چرا اینو نوشتم ! چرا انقد غمگین و با دل پر اینو نوشتم !

چقد خوب که چیزی به اسم فراموشی هست مگه نه ؟ چقد خوب که یادم نیس چرا !